Het land zou in tweeën worden gedeeld. Eén deel voor de Arabieren en één deel voor de Joden. De Arabieren waren het daar niet mee eens. Zij wilden de baas zijn in heel het land. Daarom begonnen zij een oorlog tegen de Joden.

De Joden wilden wel graag een eigen land en daarom werd op 14 mei 1948 de staat Israël uitgeroepen. De verklaring van onafhankelijkheid zou worden voorgelezen in een museum. Allerlei belangrijke mensen waren daarvoor uitgenodigd. De mensen waren bang voor een aanval van vliegtuigen. Daarom werden de ramen van het museum verduisterd, zodat er geen licht naar buiten scheen.

taxi

De man die de verklaring mee zou nemen naar het museum heette Sharef. Hij probeerde een taxi te nemen, maar hij kon geen enkele taxi vinden. Iedereen ging namelijk naar huis om de verklaring op de radio te horen. Ook de taxichauffeurs. Maar als Sharef niet op tijd aan zou komen, dan zou er helemaal geen verklaring zijn! Daarom ging hij naar een agent toe. De agent hield een auto aan en zei tegen de bestuurder dat hij Sharef naar het museum moest brengen. Hierdoor kwam de verklaring gelukkig toch nog op tijd aan!

orkest

David Ben-Gurion was de persoon die de verklaring voor zou lezen. Maar eerst zou het orkest het volkslied spelen. Dit lied heet het Hatikva, de Hoop. Maar het orkest was per ongeluk niet in het museum aangekomen! Daarom werd het lied zonder orkest gezongen. De officiële naam van Israël werd: ‘Medinat Jisraël’ (de staat Israël).

feest

Dit wordt nog ieder jaar in Israël gevierd. Het feest heet Onafhankelijkheidsdag en is eigenlijk de verjaardag van het land. Het wordt gevierd op de vijfde dag van de Joodse maand ijer. Die datum valt meestal in de maand mei. Er wordt op die dag een groot feest gevierd. Er wordt gezongen en gedanst. Op de avond voor het feest wordt zelfs vuurwerk afgestoken! En natuurlijk wordt ook het volkslied van Israël gezongen.