De Joodse kalender is gebaseerd op de maan. Elk jaar telt 354 dagen verdeeld over 12 maanden. Elke maand duurt in principe 29 ½ dag, maar omdat dit uiteraard problemen geeft, hebben ze maanden van 29 en maanden van 30 dagen. Dit heeft wel tot gevolg dat het aantal dagen niet overeenkomt met het aantal dagen van het (zonne-) jaar. Daarom heeft de Joodse kalender in een periode van 19 jaar, 7 keer een schrikkeljaar. Dan is er een extra maand. Op deze manier blijven de feesten aan de seizoenen gekoppeld. Dat is van belang, omdat een aantal feesten ook een agrarische betekenis heeft. Het zou vreemd zijn als deze in de winter zouden vallen.

Als het 's avonds donker is geworden, begint bij Joodse mensen de volgende dag. Dus op vrijdagavond begint bij hen de zaterdag. De zaterdag is voor Joden een rustdag. Zij noemen deze dag de Sjabbat. Sjabbat betekent ophouden. Ze houden dan op met het werken.

Als je aan oudejaarsavond denkt, denk je misschien meteen aan oliebollen, appelflappen en vuurwerk. Als de Joden aan het Nieuwjaarsfeest denken, dan denken zij aan appels, honing en hoornblazen.

Tien dagen na het Nieuw Jaar volgt Grote Verzoendag.

In veel woonplaatsen wordt elk jaar 'Bouwdorp' gehouden. Alle kinderen mogen dan een eigen hut bouwen. Daar kun je een week in eten en spelen. Joden bouwen ook één keer per jaar een hut. Zij doen het niet omdat het nou zo leuk is. Waarom dan wel?

Joodse mensen lezen elk jaar de hele Thora. De Thora bestaat uit de eerste vijf boeken van de Bijbel. Die lezen ze niet thuis, maar in de synagoge. Elke week lezen ze een stukje. Zo’n stukje heet een ‘parasja’. Op de dag dat ze het laatste stukje van de Thora lezen, houden ze een groot feest. Dat feest heet ‘Simchat Thora’. ‘Simchat’ betekent ‘vreugde van’. En de Thora bevat de eerste vijf boeken van de Bijbel.

De Syrische koning Antiochius was een wrede heerser die het volk Israël versloeg met zijn leger. Dat gebeurde in het jaar 175 voor Christus. Hij wilde dat de Joden alle Griekse gewoonten zouden ovenemen. Voor de grieken waren afgoden heel belangrijk. De belangrijkste god heette Zeus.

De Joden vieren tijdens het Lotenfeest (of Poerim) de verlossing van de Joden uit de handen van Haman. Hij was een belangrijke man aan het hof van koning Ahasveros. Hij wilde alle Joden in Perzie uitroeien, maar mede dankzij de Joodse koningin Esther kwam alles toch nog goed.

Toen de eerste Joden terugkeerden naar Israël was het land er slecht aan toe. Er waren veel moerassen. Andere delen van het land waren juist heel droog en kaal.

Elk voorjaar, in de dagen voor Pesach, maken Joden hun huis heel goed schoon. Joden maken hun huis zo schoon, omdat ze tijdens het Pesachfeest geen gist, of gegiste producten, in huis mogen hebben. Gist zorgt ervoor dat brood gaat rijzen. Zonder gist blijft het brood plat. Het feest duurt zeven dagen en al die tijd eten ze platte broden waar geen gist in zit. Zulke broden noemen we matzes. Deze matzes aten de Israëlieten ook toen ze, na jarenlange slavernij, uit Egypte werden bevrijd. Dat gebeurde heel gehaast. Daarom was geen tijd om de broden te laten rijzen.

Nee dit feest duurt geen weken lang. Dit feest heet zo, omdat het zeven weken na het Joodse Pesach wordt gevierd. Net zoals het Pinksterfeest zeven weken na Pasen valt. Het is één van de pelgrimsfeesten waarop de Joden vroeger naar de Tempel in Jeruzalem gingen.